Theirs is the Glory, voor de mannen die vochten

A Bridge Too Far (1977) is de bekendste film over de Slag om Arnhem, maar het was niet de eerste. Al in 1945, kort na de bevrijding van Nederland, werden opnames gemaakt voor Theirs is the Glory: een Britse productie over de heroïsch verloren strijd. Veteranen van de slag keerden terug naar het strijdtoneel om aan het publiek te kunnen laten zien wat zij hadden meegemaakt.

“Deze film is een eerbetoon aan elke man die vocht in Arnhem en is een eeuwig gedenkteken aan hen die hun leven gaven.” Theirs is the Glory (1946) Theirs is the Glory moest van regisseur Brian Desmond Hurst vooral authentiek zijn. Alle acteurs waren daarom mensen die de strijd zelf hadden meegemaakt. Het script werd opgebouwd uit verhalen van de veteranen zelf. Zij werden aangemoedigd om verhalen te delen met de scriptschrijver en kregen vijf pond voor elk gebruikt verhaal. Er werd gewerkt met scherpe munitie, aangevuld met strategisch geplaatst vuurwerk, en oorlogsmaterieel dat was achtergelaten na de strijd. Het filmen op voormalige gevechtslocaties in Oosterbeek en Arnhem, zoals Hotel Hartenstein, het St. Elisabeths Gasthuis en de Oude Kerk, maakte voor Hurst de authenticiteit compleet. Hoe was het voor de veteranen om terug te keren en wat deed het met de burgers dat er weer in hun straten werd gevochten?