Laatste kaarten…

Na hun bejubelde voorstellingen in de bossen, op het strand en in het water is Blauwdruk eindelijk te zien met een locatievoorstelling ín het theater. Het collectief brengt een snedig, langzaam escalerend duel tussen kaartkoper en kassamedewerker. De altijd keurige theaterfoyer verwordt tot bloederige arena in een voorstelling over regels en uitzonderingen, over krijgen, nee, nemen waar je recht op hebt.

Een man stapt de theaterfoyer binnen. Nietsvermoedend komt hij zijn kaartje ophalen voor de voorstelling van die avond, maar helaas: hij is net drie minuten te laat. De reservering is al vervallen, en er zijn nog 85 wachtenden vóór hem. De kaartkoper sputtert wat tegen, loopt weg, maar draait zich toch weer om. Dit voelt onjuist. Hij was maar drie minuten te laat. Dat moet toch kunnen? En bovendien, hij komt anders nooit te laat. Om een beetje meedenkendheid van de kassamedewerker mag hij toch wel vragen? Hij maakt de keus om, volledig tegen zijn aard in, voet bij stuk te houden. Dit onrecht gaat hij niet accepteren. Wat volgt is een wervelende strijd tussen een unstoppeble force en een immovable object. Alle normen en alle regels worden één voor één gebroken dan wel dictatoriaal gehandhaafd in een strijd om het eigen gelijk.