Ongeveer 150.000 inwoners uit Arnhem en omstreken moesten tijdens of na de Slag om Arnhem evacueren (1944-1945). Sommigen konden elders in Nederland terecht bij familie, maar duizenden anderen werden ondergebracht bij wildvreemden of vonden onderdak in openbare gebouwen. Mensen trokken vaak van het ene naar het andere adres met dezelfde zorgen: zou er genoeg voedsel en brandstof zijn? Zou de bezetter de mannen komen oppakken voor tewerkstelling? Wanneer konden ze weer naar huis? Zou er nog wel iets zijn om naar terug te keren? Het duurde nog tot september 1945 voordat de meesten konden terugkeren naar wat over was van hun huizen. Veel tijd om stil te staan bij wat mensen hadden meegemaakt was er niet. Op de puinhopen bouwden zij hun leven weer op.Hoe is het om je huis te moeten verlaten door oorlog? In de podcastserie Ik kom terug worden de evacuatieverhalen van inwoners uit Arnhem en omstreken doorgegeven door jongeren van nu. Ruim honderdtien burgers deelden hun herinneringen aan de gedwongen evacuatie na de Slag om Arnhem in 1944 — verhalen over onzekerheid, verlies en de vraag of er ooit nog een thuis zou zijn om naar terug te keren.
In deze serie ontmoeten evacués van toen en tieners van nu elkaar. Hun gesprekken maken de impact van oorlog invoelbaar en laten zien hoe herinneringen generaties verbinden. De podcast is onderdeel van het project Ik kom terug, waarin twintig persoonlijke verhalen samenkomen in een expositie en audioreeks op verschillende locaties in de regio. Beluister hier alle afleveringen.